Η κυβέρνηση του Donald Trump ξεκίνησε μια νέα εμπορική κίνηση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη, αυτή τη φορά σχετικά με την προστασία ονομασιών παραδοσιακών τυριών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να δώσουν στους Αμερικανούς παραγωγούς το δικαίωμα να χρησιμοποιούν ελεύθερα ονόματα όπως φέτα, παρμεζάνα, ασιάγκο, ρομάνο και γκοργκοντζόλα στις αγορές εκτός ΗΠΑ, ανεξάρτητα από την ευρωπαϊκή προέλευση των προϊόντων.
Η στρατηγική αυτή φαίνεται να έχει ήδη σημαντικό αντίκτυπο στις εξαγωγές: πέρυσι, οι πωλήσεις αμερικανικών τυριών αυξήθηκαν κατά 20%, φτάνοντας τους 613.000 τόνους, σύμφωνα με την Sona Morris. Οι μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες των ΗΠΑ, με αποτελεσματικές παραγωγικές μονάδες και εμπειρία σε ευρωπαϊκά στυλ τυριών, μπορούν να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε χαμηλότερες τιμές από τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε έντονα, με τους Ιταλούς παραγωγούς να υπερασπίζονται την αποκλειστικότητα ονομασιών όπως η παρμεζάνα, τονίζοντας ότι η χρήση τους εκτός καθορισμένων περιοχών υπονομεύει την αυθεντικότητα και την ενημέρωση του καταναλωτή. Παρόμοια είναι η αντίδραση για τη φέτα, που για την ΕΕ αποτελεί προϊόν συνδεδεμένο με την ελληνική παράδοση, ενώ οι Αμερικανοί την αντιμετωπίζουν ως απλό τυρί για μαγείρεμα ή σαλάτες.
Η διαμάχη μεταφέρεται πλέον στις αγορές τρίτων χωρών, όπως η Ινδονησία και η Αυστραλία, όπου διαφορετικές συμφωνίες ΕΕ–χώρων και ΗΠΑ οδηγούν σε αντικρουόμενους όρους για τη χρήση των ονομασιών. Πίσω από την κόντρα κρύβεται μια ευρύτερη αντιπαράθεση για τους κανόνες του παγκόσμιου εμπορίου τροφίμων, με την Ουάσιγκτον να βλέπει τεράστιες οικονομικές ευκαιρίες σε αναδυόμενες αγορές και την Ευρώπη να υπερασπίζεται την αξία των προϊόντων προέλευσης.
Η κόντρα για τις ονομασίες τυριών δεν είναι μόνο ζήτημα γεύσης ή παράδοσης, αλλά και στρατηγικό παιχνίδι για το ποιος θα ελέγχει την αγορά και θα καθορίζει τις τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο.
